نقاش نقاش بيا و آن رخ دلبر كش از ماه جمال مهتر اختر كش از جلوه مينائي دلدار بكش از دولت پروانه عيار بكش از ماه بكش ستاره كش جوي بكش خورشيد فلك همره گيسوي بكش هم جمله افلاك به رويش پيداست هم روي گلش به جمله افلاك نماست نقاش بكش كه وصف نتوان كردن يك خال ز روش حذف نتوان كردن از آنكه همه هستي من برده بك...

تا چرخ و فلک به روی هم ساید دیگر نه علی نه فاطمه آید

الا طناز 9103217 الا اي خوش قد وبالا كه شاهي بر همه دلها همه هستي ز تو معنا سراي توست منزلها لواي عشق را بر بام هر عاشق نمي بيني به طنازي نمايي رخ كه هستي نقل محفلها الا طناز خوش سيما شراب لعل كمتر كن قدح لبهاي ميگون است دست ساقي گلها طناب آن دار گيسويت كمان از طاق ابرويت نظرها جمله بر سويت كشاني دل...

الا طناز 9103217 الا اي خوش قد وبالا كه شاهي بر همه دلها همه هستي ز تو معنا سراي توست منزلها لواي عشق را بر بام هر عاشق نمي بيني به طنازي نمايي رخ كه هستي نقل محفلها الا طنا

خم ابرو-- --6-900531 خم تا به دو ابروت ببردی بردی دل را پی جادوت ببردی بردی مستی و خماری و دو صد عیب عجیب بردل بستاندی و به آهوت ببردی بردی از خلو

دلبر من –6--- 900322 دل گروگان رخ تبریز شد دیده بر دیدار دلبر ریز شد لعبت رخسار او بس دیدنی ست کاسه صبر دلم لبریز شد با اشاراتش کویر دل گرفت مرتع خشکی

برگ چنار برگ زرد چنار زیبائیست قهر و بیزاری از طبیعت نیست سبزه اش با طراوت و زیباست زرد آن هم قشنگ و رویا

عباس (ع) این بوی ز توست یا که از یاس است درک است مرا یا که احساس است این بو نه ز توست نه که از یاس است درک است تو را نی که احساس است برخیز و نظاره کنشکوه اف

اگر آن دختر اگر آن لعبت شيراز بلرزاند دل مارا طنين لرزه اش اندازد از قدرت سر و پا

نقاش نقاش بيا و آن رخ دلبر كش از ماه جمال مهتر اختر كش از جلوه مينائي دلدار بكش از دولت پروانه

بردي توان و تاب من بردي توان و تاب من نه روح ماندست و بدن

حوض آبی 850311 حوض آبی رنگ ماهی سرخ رنگ می طراود نغمه آوای قشنگ سایه نارنج یغما کرده نور سایه برده ماهیان را در حضور ماهیان قرمز ما دیدنی است نغمه گنجشگکان بشنیدنی

آن گل تبریز -- --9-900421 آن گل تبریزی من که یادی از دلم کند چو بلبلان به باغ گل خار برد گلم کند نواي آرامش جان چو سر زند به خلوتم زمزمه هاي عاشقي هلهل